اشباع نشده كم مىشود و اگر به پوست بدن اين كودكان ، موادى كه از حيث ويتامين F غنى است يعنى همين اسيدهاى چرب اشباع نشده مالش دهيم ، اگزما معالجه مىشود . از آن به بعد ، اطبا با مطالعه دراين‌باره مشاهده كردند كه بر اثر نبود اين ويتامين ، پوست بدن زبر ، خشن و تيره شده ، منجر به توليد پوسته‌ها و بالأخره اگزما مىشود . موها استعداد شكستگى پيدا كرده و به‌تدريج مىريزد ، ناخن‌ها شكسته شده و تغيير شكل مىيابد و اگزما در آن‌ها توليد مىشود . او در قسمت معالجه مىنويسد : از خارج ويتامين F را به صورت پماد ، براى درمان اگزما و ضايعات اپىتليال ( خشكى و خشونت جلدى ) به پوست بدن مالش مىدهند و به اين طريق ، هم به‌طور موضعى اثر مىكند و هم مقدارى از راه پوست جذب بدن مىشود . از داخل اين ويتامين را به‌طور خوراكى به كار مىبرند ، و بهتر اين است كه براى انجام اين امر از منابع طبيعى مثلا ، روغن گردو استفاده شود . ملاحظه مىفرماييد ، صريحا مىنويسد منابع طبيعى از قبيل روغن گردو براى معالجهء اين بيمارىها بهتر و مؤثرتر است . اينك ما سؤال مىكنيم كه در بين ده‌ها هزار علايم گوناگون بيمارىهاى مختلف كه در بدن انسان وجود دارد ، چطور شد كه هانس علايم كمبود اسيدهاى چرب اشباع نشده را در سرم خون مبتلايان به اگزما انتخاب كرد ، آن هم در سرم خون اطفال و چه شد كه در بين انواع گوناگون روغن نباتى ، روغن گردو را به صورت خوراكى و ماليدنى براى درمان آن انتخاب كرده است . يقينا ، احدى تاكنون به اين مسئله توجه نكرده است ، در صورتى هم كه كسى متوجه شده باشد ، جوابى براى آن نيافته است . حق مطلب اين است كه هانس قبلا اطلاع داشته كه روغن گردو براى درمان اگزماى اطفال مفيد است و پس از تجزيهء روغن گردو و پى بردن به اينكه اين روغن به مقدار زياد از اسيدهاى چرب اشباع نشده تركيب شده است ، متوجه شد كه شايد كمبود اين اسيدهايى كه آن را به نام ويتامين F ناميده‌اند ، باعث بروز اگزما مىشود ، آن‌گاه سرم خون مبتلايان به اگزما مخصوصا سرم خون اطفال را ، آزمايش كرده و نظريه او تأييد شده است .